Poradnik pacjenta

Trądzik różowaty i skóra naczyniowa


Trądzik różowaty rozwija się najczęściej na podłożu skóry naczyniowej. Pierwsze objawy, w postaci napadowego zaczerwienienia skóry twarzy, występują w młodości. Z czasem, niewłaściwa pielęgnacja skóry twarzy i ekspozycja na czynniki zaostrzające, doprowadzają do utrwalenia się rumienia, w obrębie którego pojawiają się grudki, krosty a nawet torbiele ropne. Skóra twarzy jest bardzo wrażliwa, często swędzi i piecze i typowo pacjenci mówią „wszystkie kosmetyki mi szkodzą”.
Dlatego:
  • Skóra naczynkowa wymaga specjalnej pielęgnacji, skonsultuj się z dermatologiem.
  • Pojawienie się grudek, krost i intensywnego rumienia wymaga dodatkowo leczenia farmakologicznego, które trwa przez kilka miesięcy
  • Podstawowym błędem popełnianym przez pacjentów jest nie używanie żadnego kremu i mycie twarzy wodą z mydłem, nigdy tego nie rób i zastosuj się do pielęgnacji doradzonej przez dermatologa
  • Do mycia twarzy używaj wyłącznie aptecznych płynów micelarnych do skóry naczynkowej lub emulsji do mycia, pozbawionych zapachów i detergentów.
  • Używaj kremów z apteki, w zależności od stanu skóry zalecam tzw. kremy emolientowe, regenerujące suchą skórę, albo od razu kremy do skóry naczynkowej
  • Krem na dzień musi zwierać filtr co najmniej 15 SPF przez cały rok, a w okresie wiosennoletnim co najmniej 30 SPF. Pamiętaj: nic tak nie uszkadza skóry naczyniowej jak słońce! Opalanie jest zabronione!
  • Wybieraj podkłady i pudry do skóry naczynkowej z apteki. Występują w formie płynnej lub w puderniczce, zawierają składniki chroniące skórę naczynkową i odpowiednie filtry.
  • Najważniejsze czynniki zasotrzające, oprócz słońca, to stres, ostre przyprawy i alkohol. Nie pij gorących napojów i nie korzystaj z sauny.
  • Unikaj intensywnych ćwiczeń fizycznych

Trądzik zwykły


Trądzik młodzieńczy oraz dorosłych trwa przeciętnie kilka lat. Żadna metoda leczenia nie gwarantuje trwałego wyleczenia ale przy systematycznej pielęgnacji skóry, przestrzeganiu zaleceń lekarza i unikaniu czynników zaostrzających stan skóry systematycznie poprawia się i można uzyskać stan bezobjawowy.
Zalecenia pielęgnacyjne i profilaktyczne:
  • Do mycia twarzy używaj wyłącznie preparatów w żelu lub piance, przeznaczonych dla skóry trądzikowej, najlepiej z apteki
  • Nigdy nie myj twarzy żadnym mydłem! Nie przecieraj skóry twarzy żadnym roztworem alkoholowym czy np. na bazie octu!
  • Wystarczy umyć twarz 1x dz wieczorem, po osuszeniu zastosuj cienką warstwę leku przepisanego przez dermatologa (na całą twarz, dekolt, plecy a nie punktowo na wykwity!) i na nią nałóż zalecony krem nawilżający
  • Rano przetrzyj twarz odpowiednim tonikiem i nałóż krem nawilżający, w okresie wiosennoletnim powinien zwierać filtr przeciwsłoneczny, przynajmniej 15 SPF
  • Pilingu do mycia skóry trądzikowej możesz użyć maksymalnie 2x w tygodniu (zamiast żelu czy pianki) jeżeli masz tłustą skórę. Jeżeli skóra jest przesuszona nie używaj pilingu do czasu przywrócenia jej prawidłowego nawilżenia i natłuszczenia.
  • Używaj kremów nawilżających w trakcie leczenia przeciwtrądzikowego lub kremów przeznaczonych do skóry trądzikowej z apteki jeżeli aktualnie nie leczysz się ponieważ występują tylko pojedyncze zmiany np. nieliczne zaskórniki i przetłuszczająca się skóra
  • Jeżeli rozpoczniesz leczenie u dermatologa nie przerywaj go do czasu aż zdecyduje o tym lekarz! W przeciwnym wypadku efekty nie będą zadawalające!
  • Unikaj nadmiaru słońca, które po początkowym przesuszeniu skóry doprowadza do zaostrzenia trądziku. Dlatego, typowe jest zaostrzenie choroby po wakacjach.
  • Unikaj nadmiaru cukrów w diecie i ostrych przypraw

Zasady pielęgnacji zniszczonych rąk


  • myj ręce w letniej wodzie, natychmiast po umyciu dokładnie osusz
  • myj ręce tylko wtedy gdy jest to konieczne, nie opłukuj „co chwilę”
  • używaj do mycia tzw. kostek myjących dostępnych w aptece bez recepty lub hypoalergicznych
  • kremowych żeli lub emulsji pozbawionych zapachów i drażniących detergentów
  • nie używaj nigdy szarego mydła, które bardzo wysusza i podrażnia!
  • używaj rękawiczek z bawełnianą wyściółką do wszelkich prac domowych i związanych z wilgocią
  • wykonuj prace w rękawiczkach możliwie jak najkrócej (do 10 minut)
  • nie noś pierścionków wykonując prace
  • używaj kremów nawilżających przeznaczonych do rąk w czasie i po pracy
  • używaj kremów do rąk z apteki, bogatych w składniki lipidowe i pozbawione zapachów
  • chroń ręce przed szkodliwym wpływem warunków atmosferycznych w okresie jesienno-zimowym, noś rękawiczki!
  • w okresie zaostrzenia zmian skórnych (zaczerwienienie, świąd, wykwity skórne) stosuj

Przestrzeganie powyższych zaleceń jest adresowane przede wszystkim do osób cierpiących na łuszczycę, egzemę, atopowe zapalenie skóry i suchą skórę. Zniszczona przez chorobę, pracę fizyczną i czynniki środowiskowe skóra nie jest w stanie w pełni się zregenerować. Są to schorzenia które nawracają do końca życia. Przestrzeganie zaleceń pielęgnacyjnych i profilaktycznych w spektakularny sposób poprawia stan skóry, wydłuża okresy bezobjawowe a zaostrzenia są krótkotrwałe, nieznaczne i szybko zaleczalne.

Sucha skóra, atopowe zapalenie skóry


Sucha skóra może być uwarunkowana genetycznie i stanowić jeden z podstawowych objawów atopowego zapalenia skóry. Najczęściej jest jednak związana z ekspozycją na czynniki wysuszające w codziennym życiu, w połączeniu z brakiem regularnej pielęgnacji. Suchość całej skóry lub tylko jej niektórych okolic (twarz, ręce, stopy) nasila się zazwyczaj w okresie jesienno-zimowym. Przesuszona skóra łatwo się zaczerwienia i swędzi. Osoby z suchą skórą mogą łatwo uczulić się na składniki kosmetyków, szczególnie zapachy. Jest to również czynnik nabycia alergii kontaktowej na metale, barwniki, składniki gumy, konserwanty i inne, liczne w naszym otoczeniu składniki chemiczne.
  • Stosuj łagodne żele myjące i balsamy do ciała, najlepiej z apteki (skonsultuj się z dermatologiem)
  • Jeżeli chodzisz na basen, nawilż ciało dodatkowo po spłukaniu chlorowanej wody
  • Unikaj obcisłych tkanin i gorących kąpieli
  • W okresie zaostrzenia atopowego zapalenia skóry, kąpiel nie powinna trwać dłużej niż 5 minut a emulsję do kąpieli należy dodać na ostatnie 2 minuty aby zapobiec odwodnieniu naskórka. Korzystniejszy jest szybki prysznic pod letnią wodą. Emolienty w postaci balsamów, powinny być aplikowane na skórę, bezpośrednio po jej delikatnym osuszeniu co umożliwia utrzymanie wilgoci skóry. Należy podkreślić, że emolienty stanowią podstawę leczenia podtrzymującego AZS, i powinny być stosowane co najmniej 2 x dziennie. Ze względu na duże koszty stosowania wysokiej jakości emolientów pacjenci często nie przestrzegają zalecanej częstości aplikacji. Dzieci powinny zużywać tygodniowo 150-200g preparatu a dorośli nawet 500 g. Niektóre składniki emolientów mogą mieć działanie drażniące, szczególnie w ostrym okresie choroby. Glicerol wydaje się być lepiej tolerowany niż mocznik z chlorkiem sodowym (mniej piecze), natomiast glikol propylenowy często podrażnia skórę dzieci poniżej 2 r.ż. i nie powinien być u nich stosowany, podobnie jak emolienty zawierające alergeny takie jak owies lub orzechy ziemne, ze względu na udowodnione ryzyko rozwoju alergii. W okresie zimowym należy zalecać emolienty z większą zawartością lipidów.
  • Skuteczność leczenia miejscowego zależy od 3 elementów: prawidłowo dobrana siła leku, wystarczająca dawka leku i prawidłowa aplikacja. Leki powinny być zawsze stosowane na nawilżoną skórę. Emolienty w postaci kremów powinny być stosowane 15 minut przed aplikacją leku a emolienty w postaci maści 15 minut po aplikacji leku. Niektóre dzieci, w okresie ostrego stanu zapalnego, gdy występują liczne nadżerki i sączenie, nie tolerują początkowo leczenia miejscowego. W takich przypadkach zaleca się stosowanie wilgotnych opatrunków do momentu ustąpienia sączenia. Lekami przeciwzapalnymi I rzutu są miejscowe glikokortykosteroidy (GKS), stosowane 1 x na dobę. Najważniejszym objawem świadczącym o skuteczności leczenia jest ustąpienie świądu. Skojarzenie steroidoterapii miejscowej z emolientami przyspiesza regenerację bariery naskórkowej i pozwala na szybsze zmniejszenie dawki leku.
  • W ostatnich latach nastąpiła zmiana podejścia do miejscowego leczenia przeciwzapalnego. Obecnie proponuje się tzw. leczenie proaktywne, które zdaniem ekspertów znacząco wydłuża remisję. Zasada tego leczenia polega na nie zaprzestaniu stosowania miejscowych leków przeciwzapalnych po uzyskaniu remisji, tak jak to się najczęściej praktykuje, ale na ich długotrwałym stosowaniu w małych dawkach, na uprzednio zmienione okolice skóry, w połączeniu ze stosowaniem emolientów na całe ciało. W terapii proaktywnej, lek przeciwzapalny aplikuje się 2x w tygodniu a emolient codziennie 2x na dobę. Prawidłowa ilość leku przeciwzapalnego odpowiada tzw. „jednostce opuszki palca”, co stanowi 5 mm preparatu i wystarcza np. na pokrycie powierzchni obu dłoni u dorosłego. Ich stosowanie w terapii proaktywnej nie powoduje miejscowych lub ogólnych działań niepożądanych